Vissen, vissen en nog eens vissen

15 jan 2010, 17:49 Maaaaam ik wil weer een visje. .. zei mijn dochter Janneke van 12 enkele weken geleden tegen mij.

Ach waarom ook niet dacht ik ..als ik geen poes mag, vanwege een stomme allergie dan maar vissen.

Ooit in een ver verleden hebben we al eens goudvissen gehad in een kom,mooie beestjes...
Maar omdat mijn andere dochter Marijke, deze kom nogal drastisch ging schoonmaken met Jaaaaaaaaaaaa SCHUURMIDDEL overleden de arme beestjes binnen enkele tellen... een voor een.

Het was heel droevig om te zien, maar ook wel weer komisch want wie doet er nou zoiets?
Marijke dus!

Samen gingen ze nu op pad voor plantjes en stenen en allerlei voer en ...natuurlijk VISJES.

Dat werden dus Dizzy en Bizzy, dit omdat de ene vis nogal druk was en de andere een echte duffhead... .Het zijn 2 sluierstaarten.

De vissenkom werd weer heel goed schoongemaakt, en daar kon het hele spul dan in.

Het was een leuk gezicht, maar na een dag was het alweer een zeer mistige kom geworden helaas..
De visjes gingen happen aan de bovenkant.

Maar weer alles schoongemaakt en opnieuw alles neergezet...maar nee he...
Na een dag was alles alweer mistig!
Waarschijnlijk is de kom toch niet echt super meer of er zitten te veel plantjes in?

Weer alles veranderd, maar nee hoor weer mistig!
Dan maar een klein aquarium kopen, zodat de beestjes ook wat normaler kunnen zwemmen.

Mijn dochter verheugt zich daar nu al een week op omdat ze dan ook allerlei kermisachtige attributen erin kan stallen..ppffttt arme visjes...

En natuurlijk ook nog een paar leuke visjes.. drukke bedoening zal dat worden...en wie mag alles elke week schoonmaken?
Juist...Me myself and I.

Het is maar goed dat ik van dieren houd...
Eerst 4 kinderen en nu.....4 vissen.. Joepieeee

Ach.voorruit maar....er zijn ergere dingen in het leven...

Anita

Zomer 2009

9 jun 2009, 17:55 Zomers.....hoeveel zijn er nu al niet voorbijgegaan!
48 om precies te zijn, en dit wordt de 49ste.
Mooie zomers, minder mooie zomers, maar dit wordt de eerste zomer zonder mijn vader!

Vroeger ging ik veel zwemmen in de zomer met vrienden en vriendinnen in het zwembad,met duikplank, maar ook gewoon in boeren sloten waar de waterratten langs kwamen zwemmen
Brrrrrrr ik moet er nu niet meer aan denken..

Ook in rivieren heb ik wel gezwommen, en dan kwamen er allerlei boten langs, en moest je uitkijken dat je niet naar beneden werd gezogen...maar dat was juist het spannende ervan.

Jaren geleden ben ik zelfs een keer met kleding aan in het water gesprongen.
het was zo warm en ik had gewoon zin in een frisse duik.
Natuurlijk stond er na enige slagen gezwommen te hebben, een bordje met Verboden te Zwemmen....wat ik absoluut niet gezien had.
Mijn vrienden aan de kant kwamen niet meer bij van de lach, toen er ook nog een oude man verscheen die mopperend riep dat ik onmiddellijk uit het water moest komen!!!!!!

Zomers, heerlijke zorgeloze zomers toen ik jong was, en ook nog wel toen ik ouder werd.
Heerlijk in de schaduw met een mooi boek en een glas koele limonade.
Lekker in de tuin werken, barbecues met de hele familie,mijn kinderen natspuiten met de tuinslang,kilometers fietsen langs bos en hei langs dijken en weilanden.

Zomers..heerlijk ruikende bloemen en struiken, pas gemaaid gras,fruit in de boomgaard, bessen pukken voor zelfgemaakte jam,een krans van madeliefjes vlechten,een hut in het bos bouwen,bloeiende kastanjes.
Zoveel herinneringen aan voorbije zomers komen in mij op.

Maar dit zal de eerste zomer worden zonder mijn vader!
Vreemd al die zomers met hem leken zo voorbij te gaan, en deze ene lijkt maar niet te beginnen!

In de zomer van je leven denk je niet aan de koude winter.
Denk je niet aan het einde wat voor elk mens onvermijdelijk eens komt.
Hoe zal deze zomer worden?

Straks weer een herinnering, net zoals alle andere zomers.
Nu nog een verwachting van wat komen gaat.
Zomer 2009


Anita

Mijn vader .......1-10-1925 * 15-4-2009

22 apr 2009, 00:06 Mijn vader was een man uit duizenden!
Geboren te Hoeven als een onecht kind uit een slippertje op de Kermis.
Na zijn 5de kreeg hij een stiefvader en later nog een broer Marinus en een zus Nellie die hem zeer dierbaar waren.
Rond zijn dertigste kwam hij,voor zijn longen in het Sanatorium de Klokkenberg terecht, waar hij mijn moeder leerde kennen. Op 23 april 1959 zijn ze getrouwd, nu dus bijna 50 jaar geleden….Helaas heeft hij die 50jarige huwelijksdag net niet gehaald.

Geïnteresseerd in mensen,dieren,planten geschiedenis,sport,boeken en alles wat maar op zijn levensweg kwam.
Als klein kind nam hij mij en mijn broer Peter, mee op urenlange wandeltochten door bos en hei en langs de molens van Kinderdijk en altijd kregen we een ijsje, maar…… wel pas nadat we minstens 2 uur hadden gewandeld!
Ja..... hij was best wel slim, die vader van mij!

Zegge is het dorp waar hij is opgegroeid en waar toch zijn hart lag.
Toen mijn opa nog leefde, logeerden we elke zomer 2 weken in Zegge.
Mijn tante Nellie, kwam regelmatig naar Alblasserdam met speciale worst en zult van zijn geboortestreek.
Want dat miste hij toch wel .....daar in de Alblasserwaard.

Vanwege zijn werk bij “Werf de Noord” kwam hij in Alblasserdam terecht.
Ook in Alblasserdam werd hij lid van diverse verenigingen, en al gauw was hij een bekende figuur in het dorpsleven.
De natuur was zijn grote passie, en al heel vroeg leerde hij ons namen van vogels en allerlei planten uit onze omgeving.

Hij was een warme, vriendelijke man die voor iedereen een praatje had, en vooral ook heel goed kon luisteren, naar wat anderen te vertellen hadden.
Meestal had hij een lach op zijn gezicht,zelden was hij humeurig, nooit klagend over al zijn ziektes ,altijd proberen overal het beste van te maken, nooit anderen veroordelend, steeds openstaand voor nieuwe gedachten en ideeën.
Voortdurend bereid zich geestelijk verder te ontwikkelen als mens..
Zelfs na zijn 80ste gingen we samen nog op Internet zoeken naar de stamboom, van zijn moeder, want die wilde hij heel graag compleet hebben.

De herinneringen aan hem zijn legio.
Een warm kroketje uit zijn binnenzak als hij thuiskwam van het klaverjassen,
Op zaterdag samen pinda,s pellen op een oude krant.
Van oude fietsonderdelen weer nieuwe fietsen maken.
Hij kocht witte schoenen met hoge hakken voor mij op de markt in Roosendaal
Want die wilde ik zo verschrikkelijk graag hebben
Dat ik daar met geen mogelijkheid op kon lopen was bijzaak voor hem.

Nederlandse muziek luisteren,samen met mijn moeder op zijn bandrecorder, maar ook nummers van, Vera Lynn, Jack de Nijs en later Andre Rieu.
Vertellen over Werf de Noord en zijn werk als ijzerwerker aan schepen.
Viswedstrijden organiseren langs de Wetering, met de prijs uitreiking in de garage van Jan Prins waar het bier rijkelijk vloeide.
Zaterdagavond rond 5 uur steevast sportuitslagen luisteren op de radio.
Met de stem van Theo Koomen op de achtergrond, je boterham opsmeren.

Boeken verzamelen en lezen was van ons beiden een grote hobby.
Zijn passies zijn gedeeltelijk ook de mijne geworden!
Door hem heb ik nu een tik van de tweede wereldoorlog!
Ben ik een wandelend plantenboek, en bezit ik duizenden boeken.

Mijn vader was mijn vriend,mijn beschermer,mijn vraagbaak, mijn grote voorbeeld van een liefdevol mens, mild en vol aandacht voor iedereen.
Hij stond samen met mijn moeder altijd voor mij klaar.

Ik ben dankbaar voor alle mooie jaren, die ik samen met hem heb mogen beleven.
Al de tijd die ons als gezin is gegeven en ik koester alle herinneringen aan hem als een parel die niemand mij ooit meer kan afnemen.
Hij mag nu eindelijk rusten, want ondanks zijn kracht en doorzettingsvermogen was hij zo ontzettend moe en verlangend naar eindelijk eens een dag zonder pijn.
Ook het steeds meer afhankelijk worden, van anderen viel hem zwaar.

Het is goed nu…zijn strijd is gestreden, zijn taak op deze aarde is volbracht!
Voor ons zal er een gemis komen, niet voor te stellen zo groot.
Voor mijn vader is het beter zo, en heb ik vrede met zijn dood.

Een van zijn lievelingsliederen vroeger was het lied, over het nieuwe Jeruzalem met de gouden straten en de eeuwige vrede.
Ik heb dat als kind, vele zondagen aan moeten horen…

Ik hoop dat mijn dierbare vader,met een nieuw gezond lichaam daar nu mag wandelen tot in eeuwigheid in die gouden straten.. aan de hand van Zijn Schepper en God.


Anita

De Kaakchirug...........Het vervolg!!!!!!!!!!!!!!!!

 

6 apr 2008, 01:00

Wederom was het een mooie zonnige o neeeeeee beetje regenachtige dag in Maart.
En ja hoor...Marijke en ondergetekende mochten ook deze keer alweer gezellig naar de kaakchirurg in het alom bekende Dortse ziekenhuis.. ..joepieeeeeeeeeee

Natuurlijk met de bekende bus 16 naar Dordrecht afgereisd...vol goede moed want de vorige keer was het allemaal nog wel meegevallen..

We waren weer snel aan de beurt.
Allereerst weer een foto maken en even wachten op het oordeel van de dokter..die deze keer iets sneller kwam dan de vorige keer...

Ik mocht in de stoel gaan liggen met allerhande atributen om me heen en kreeg weer de 5 of 6 welbekende spuiten als verdoving.

Nog even een praatje gemaakt met de assistente die vertelde dat ze dit vak al 20 jaar uitoefende en al heel wat meegemaakt had dus...
Heel vriendelijke mensen allemaal daar op de afdeling, dat moet ik wel eerlijk toegeven...
Zelfs de kaakchirurg is een aardige man!

Na enige inwerktijd begon dus de tweede apexresctie behandeling deze keer zouden er twee gedaan worden, waaronder een met een nogal grote ontsteking...dat hield dus in dat er nogal een flinke bult op mijn tandvlees zat die zou worden opengesneden, schoongemaakt, uitgeboord en waarvan uiteindelijk de wortelpunt zou worden verwijderd waarna alles weer dichtgemaakt zou worden...

Het zou een flinke ingreep worden waarvoor de kaakchirurg mij al gewaarschuwd had en waarvan hij niet met zekerheid kon zeggen of het ook 100 % zou te verhelpen zijn...

Nouuuuuuuuuu dat was dus inderdaad niet teveel gezegd.. AUWWWWWWWWWWWWW
Wat deed dat zeer zeg...na zo,n 10 minuten boren in dat gat kreeg ik het echt spaansbenauwd en stond op het punt om flauw te vallen....

Ik begon vreselijk te zweten en te trillen..
AUW AUW AUW

De assistente had het alwel door en ook de kaakchirug, maar ja hij kan niet zomaar in een behandeling stoppen..dus moest het nog even worden afgemaakt.

Pftttttt het leek wel of de verdoving totaal niet werktte zeg........wat een pijn....verschrikkelijk..

Ik dacht dat ik wel wat had meegemaakt, 4 kinderen gekregen, 6 wortelkanaalbehandlelingen diverse tanden getrokken....maar niets deed zo zeer als dit zeg..... Auwwwwwwwwww

Toen hij klaar was vertelde hij ook dat het heel logisch was dat het zo zeer deed want het was een gigantische ontsteking volgens hem...

En daar was dus niet tegen op te verdoven...
Nee dat had ik dus ook wel gevoeld!!!!

Na weer een beetje bij te zijn gekomen mocht ik op de gang zitten met een zak ijs tegen mijn wang, waarna Marijke passeerde die ook net onder het mes was geweest, en ook niet erg vrolijk keek, al was het bij haar deze keer juist weer iets meer meegevallen dan de vorige keer....Zucht!!!!!

Zij had nog een soort tampon in haar mond gekregen op de plek waar de verstandskiezen hadden gezeten, die er uit gehaald waren.

Deze tampon moest een weekje blijven zitten.
Wat onsteking tegen moest gaan.
Ook heel lekker want er zat een heerlijke jodiumsmaak aan.. Mmmmmmmmmmm

En zo mochten deze twee zielepoten weer naar huis terug met bus 16 en een zak vol ijs tegen de wang gedrukt...waar we dus een weekje konden bijkomen van de bovenstaande behandelingen.


En nu inmiddels een week na de apexresectie doet eindelijk vandaag .....................voor het eerst mijn kaak even iets minder pijn en kan ik weer een beetje lachen
Ook al is het dan nog wel als: een boer met kiespijn!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Anita